Dag 5: 24 juni, van La Châtre naar Corbigny

groeten uit de cherDe langste dag, dat was het vandaag, en nog langer dan we in het routeboek hadden staan. We hebben 194 kilometer gereden, in plaats van de geplande 175. We zijn uit La Châtre vertrokken om iets over half negen. Omdat het aantal kilometers van de pelgrimsroute van La Châtre naar Corbigny nogal groot was, 195 km, hadden Peter en Ad de route in het eerste stuk tot Nevers ingekort tot 175 kilometer. We begonnen voortvarend, maar op een gegeven moment stonden we bij een boer op het erf. Deze boer had volgens ons de openbare weg in gebruik, en het was niet meer dan een grindpad. Omdraaien, en al snel zaten we weer goed. Een klimmetje op ongeveer 53 kilometer gaf ons een schitterend uitzicht over de omgeving. De hemel was weer helemaal helder, maar er stond, net als alle andere dagen, veel wind uit noordelijke richtingen.

actiefotoOp de top hebben we onze ochtendstop gemaakt, en daarna vervolgden we onze route langs weidse graanvelden. De oogst is net begonnen in deze streek, de Cher. Na ongeveer 90 kilometer draaiden we een landweggetje op, dat uiteindelijk overging in een kasseienweg die zo slecht was dat het Bos van Arenberg (Wallers) uit Parijs-Roubaix daarbij vergeleken een snelweg is. Helden als we zijn (en eigenwijs, zie eerder verslagen) meenden we toch deze weg te moeten benutten om richting onze tweede tussenstop te komen. Cor deed even voor hoe je over kasseien moet rijden (grote versnelling, en rammen op die pedalen) en daar gingen we. Na een kilometer werd het slechter en slechter, en de laag modder op de keien was dusdanig dik dat we toch maar besloten om te draaien en een alternatieve route te kiezen. Let wel, deze weg stond gewoon als openbare weg op de kaarten!

PeerMeteen na de tweede tussenstop werden we nog een keer geconfronteerd met een weggetje dat volgens de kaart wel bestond, maar ter plekke niet meer bleek te zijn dan een pad door het bos. Voor de derde keer kregen we een omleiding, en tot overmaat van ramp reed Peer van de Boomen net als gisteren lek. Dit keer geen steen, maar een spaak die door het velglint stak. Peer had een paar keer flink gedemarreerd berg op, dus het wiel had al flink te verduren gehad en de rest van de renners ook.  Bij Nevers hebben we de pelgrimsroute weer opgepakt, en vervolgd naar Corbigny. Schitterende uitzichten, en naar het einde van de rit toe werd het landschap steeds heuvelachtiger.

Vandaag was het wat stiller in het peloton. Er ontstaan getekende gezichten. Maar we gaan op karakter verder. Vanavond verblijven we aan de Avenue St. Jean, en de gedachten zijn bij Strijp en de feestdag van St. Jan. Morgen gaan we via het Parc Naturel Régional du Morvan naar Auxerre. We rijden langs de rivier de Yonne. Onze aankomstplaats is Troyes. Recht naar het noorden, recht naar huis. En we volgen de pelgrimsroute, want we gaan liever langs oude wegen dan niet bestaande wegen.

Sjef Piet Peter  Henk AdCor

Luister naar het interview met Cor Rutten

jan