Dag 6: 25 juni, van Corbigny naar Bréviandes

Het begint zwaar te worden. Vandaag, vooral vanmiddag, was het een bakoven in Frankrijk. Temperaturen van achter in de dertig graden en smeltend asfalt. Smeltend asfalt heeft een typisch geluid, het knettert. Door de hitte en het smeltproces ontstaan blaasjes op het wegdek, waar je met de fietsbanden over rijdt. Dus leek het af en toe net alsof er met een mitrailleurtje geschoten werd.

Er knalde trouwens nog meer. Peer vd Boomen zijn band. Terwijl we zaten te eten werden we opgeschrikt door een ware explosie, en vervolgens stond de achterband voor de derde keer deze tocht plat. Omdat we de bus toch in de buurt hadden hebben we maar meteen van de gelegenheid gebruikt gemaakt om een nieuw velglint over het achterwiel te leggen. Dat moet het explosiegevaar in ieder geval reduceren. Even later, toen we weer op de fiets zaten, vond nog een komisch voorval plaats . Peer was weer eens gedemarreerd , en reed dus voorop, toen we een boomgaard passeerden. Een luide knal!! Peer zijn band?? Nee, het was een luchtkanon om vogels te verschrikken.

De voortzetting van onze heroïsche tocht door Frankrijk startte vanmorgen iets na half negen in Corbigny. Meteen werd er geklommen, en vandaag was onze nestor Jan, 72 jaar jong, degene die het peloton aanvoerde. We passeerden oude stadjes, en de vergezichten over de velden waren wederom van een grootse schoonheid. Af en toe lijkt het wel of de tijd heeft stilgestaan.

Na 50 kilometer bereikten we de rivier de Yonne, en onze eerste stop. Langs deze rivier koersten we vervolgens verder naar Auxerre over een brede fietspad langs het water. Dat waren bijna 30 vlakke kilometers achter elkaar, voor de eerste keer deze week. Na Auxerre was het toch weer klimmen geblazen, en we reden langs uitgestrekte wijngaarden van de Chablis.

foto2Na de tweede stop met explosiegevaar reden we langs uitgestrekte graanvelden, waar het zinderend heet was. De derde stop op 140 kilometer werd door renners en begeleiders precies tegelijk bereikt, en in de schaduw van een notenboom nuttigden we onze versnaperingen. Drinken, drinken, drinken, Sjef en Dré hebben 27 liter water ingeslagen vandaag: het was nodig.

 

 

 

 

Niet alleen de renners hebben het zwaar, ook het materiaal. Piet zijn ketting begaf het 6 kilometer voor het einde van de rit. Gelukkig konden we met vereende krachten de ketting provisorisch maken, om in ieder geval op tijd in Troyes (Bréviandes) aan te komen. Aldaar werd voor de eerste keer de meegebrachte reparatiestandaard voor de dag gehaald om de ketting te prepareren voor de lange rit van morgen door de Champagnestreek.

Voor ons nog geen Champagne. De gezichtjes staan strak en de hitte heeft zijn tol geëist. We gaan onszelf goed verzorgen vanavond, zodat we morgen weer klaar zijn voor een volgende dag in de hitte. Met vanwege omleidingen minimaal 170 kilometer voor de boeg een lange zit.

foto1