Dag 7: 26 juni, van Bréviandes naar Buzancy

Vandaag hebben we weer een lange etappe gereden, 183 kilometer is het geworden. Bij het vertrek reden we meteen door de stad Troyes, en de route voerde langs de prachtige kathedraal daar. Mooie stad, met nog veel huisjes van “vakwerk”. Toen we eenmaal de stad verlaten hadden voerde de route langs graanvelden, graanvelden en langs graanvelden. IMG_3165Eerst waren we nog enthousiast. Bijna ontstond er onenigheid in de groep wat de mooiste plek was en welk koren het mooiste geel stond om als achtergrond te dienen voor een groepsfoto. We zijn er uiteindelijk honderd meter voor teruggereden, dus de notaris moet er zondag maar 8 x 100 x 2 meter vanaf tellen van de totale afstand. Of het een mooie foto is laten we maar in het midden.

Later begon het toch een beetje saai te worden. Tijd voor tijdverdrijf op de fiets. Al rekenend kwamen we tot de som dat we op 160 kilometer van de 180 kilometer door graanvelden hebben gereden, die zo ver reikten als het oog kon zien, van een heuveltje af zeker 10 kilometer elke kant op vanwege het schitterende weer. Dus we hebben 160 x 20 = 3200 km2 graanvelden gezien. De acht boerenzonen op de fiets hadden berekend dat dat 320.000 hectares zijn! Toegegeven, af en toe stonden er ook suikerbieten en koolzaad, maar dat het veel is mag duidelijk zijn.

Het “buurten” onderweg is wat minder geworden de laatste dagen, iedereen is wat meer in zichzelf. Logisch ook, want 9 dagen fietsen is niet alleen de trappers rondbewegen, dat lukt allemaal nog redelijk. Maar de concentratie en de motivatie moeten ook top blijven, en juist die twee aspecten worden door de toenemende vermoeidheid minder. Dus iedereen was weer blij als Sjef en Dré weer langs de kant van de weg stonden, ook al hadden ze de tafels uitgeklapt bij een kippenboer die net zijn hokken aan het uitmesten was (bij de eerste stop, goeiendag wat een lucht!) of bij een bosje waar de steekvliegen de wielrenners opvraten (tweede en derde stop).

De laatste 20 kilometer hebben we door de Franse Ardennen gereden. Hoe ver is het nog naar de Belgische grens, werd er na aankomst in Buzancy al gevraagd? Zo’n 60 kilometer, dan zijn we in de buurt van Sedan en daar gaan we morgen de grens met België over. Bij kilometer 100 hebben we onze tweede tussenstop gepland bij een echte Strijpenaar: Willy Bax. Willy en zijn vrouw Helene wonen al ruim 30 jaar in Beauraing en zij hebben gastvrij aangeboden om voor ons koffie te zetten morgenmiddag. De zware Ardennenklimmen die we voor morgen op het programma hebben hopen we dan volbracht te hebben, maar het gaat niet gemakkelijk meer. Mede door de warmte van de laatste dagen is de vermoeidheid gegroeid. Maar de moraal blijft goed. Strijp komt langzaam dichterbij, als we gewoon doortrappen komen we er wel.

4a492a4eb3bba4abf046da60e72f8b6e